दव आठवांचे ...
दव आठवांचे स्पर्शिता मनाला ,
अबोली फुलवे पाना फुलांना ...
ऐकटीच उभी न्याहळी दवांना ,
टिपायला पाहे डोळे त्या क्षणांना ...
सखे कोमेजू नको तु आठवूनी त्यांना,
हरवले मोती ना गवसले धाग्यांना ,
रेतीचे उडने खुपते डोळ्यांना ,
काही अपूर्ण भासे झुरतांना ...
पाठमोरी उभी मी उबंऱ्यांना ,
ओलांडतांना बजावले त्यांना ,
नको पाठलाग आता मला छळतांना ,
समोर आले तिथून चालतांना ...
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा